Karin, biały kot z zamkniętymi oczami, trzyma kostur z zawieszonym niebiesko-złotym dzbanem i pokazuje trzy palce, na tle fioletowego deszczu.

Karin: koci pustelnik z Wieży Karin

PostaćMistrzowieDragon Ball

Karin to liczący co najmniej osiemset lat koci pustelnik, który mieszka na szczycie Wieży Karin, tuż pod Boskim Pałacem. Każe Son Goku ganiać za dzbanem świętej wody, która jest tylko zwykłą wodą, a potem podaje mu Przeboską Wodę, truciznę uwalniającą ukrytą moc, by chłopiec mógł pokonać Wielkiego Szatana Piccolo. Uprawia też senzu, które stawiają wojowników na nogi. Przyglądamy się jego próbie, dwóm wodom, magicznym fasolkom senzu, występom aż po Dragon Ball Daima i jego głosom.

Prawie zawsze ma zamknięte oczy i wspiera się na kosturze, a jednak to właśnie on dwukrotnie sprawił, że Goku stał się silniejszy. Karin czuwa nad wieżą, która nosi jego imię. Oto historia tego kociego pustelnika – od świętej wody po fasolki senzu.


Karin, koci pustelnik z Wieży Karin

W mandze (rozdział 88) Goku pyta Karina o wiek, a ten odpowiada, że ma osiemset lat. Gdy Goku, już na szczycie, pyta, gdzie jest pustelnik, stary kot z kosturem odpowiada, że to on, choć jest raczej „kocim pustelnikiem”.

Karin mieszka na szczycie bardzo wysokiej wieży, która nosi jego imię; tuż nad nią znajduje się Boski Pałac, do którego Karin strzeże dostępu. Według przewodnika Daizenshuu 7 (1996) pochodzi z zaświatów i został zesłany na Ziemię, by pomagać Wszechmogącemu, bogu Ziemi.

Jego imię ma pochodzić od słowa karin, japońskiej nazwy pigwowca chińskiego, a nazwa jego wieży, Karin-tō, ma być grą słów z karintō, małym przysmakiem ze smażonego ciasta. Postać wzorowana jest na Koge, kocie Akiry Toriyamy: ilustracja otwierająca rozdział 150 podaje, że inspiracją był pyszczek tego kota pogrążonego we śnie – stąd prawie zawsze zamknięte oczy Karina.

Jego kolor zależy od wydania: futro jest niebieskie na kolorowych ilustracjach mangi, białe w anime i w całkowicie pokolorowanym wydaniu mangi, a brązowe na okładce Daizenshuu 7.

Karin prawie nigdy nie rozstaje się ze swoim kosturem, nawet gdy śpi; podpiera się nim głównie jak laską. Już na ilustracji otwierającej rozdział 88 trzyma go z zawieszonym na końcu dzbankiem świętej wody. Potrafi też czytać w myślach: nie pozwalając Goku dojść do słowa, odgaduje, że chłopiec zbiera Smocze Kule, by wskrzesić ojca Upy, i uznaje, że ma on czyste intencje.

Na tarasie z balustradą, pod błękitnym niebem, mały Goku w czerwonym stroju stoi naprzeciw siedzącego białego kota z kosturem za plecami.
Na szczycie Wieży Karin Goku po raz pierwszy staje twarzą w twarz z Karinem, starym kotem z kosturem (anime Dragon Ball, odcinek 61).

💧 Karin trzyma świętą wodę w dzbanie, który zawiesza na końcu kostura; żeby wszędzie zabierać ze sobą własną wodę, wybierz coś spośród naszych bidonów Dragon Ball.


Święta woda: trzy dni na zdobycie dzbana

U stóp wieży, na Świętej Ziemi Karin, Bora wyjaśnia Goku, że na szczycie mieszka mistrz, który każdemu, kto tam dotrze, daje magiczną wodę zwiększającą siłę (rozdział 85). Tao Pai Pai, który zabił Borę, bierze Goku za martwego, a chłopiec postanawia wspiąć się na wieżę, by stać się dość silnym i pokonać zabójcę, gdy ten wróci (rozdział 87); na szczyt dociera następnego dnia.

Karin pozwala mu napić się świętej wody, Chōseisui (dosł. „prześwięta woda”), stojącej w dzbanie na środku pomieszczenia – pod warunkiem, że Goku mu ją odbierze: zawiesza dzban na końcu kostura, a Goku ściga go do utraty sił. Gdy Goku robi się głodny, Karin rzuca mu fasolkę: to senzu, a jedno takie ziarenko wystarcza za dziesięć dni jedzenia. To pierwsze pojawienie się senzu w mandze (rozdział 88).

Goku pyta go, czy ktoś już kiedyś do niego dotarł. Karin odpowiada, że trzysta lat temu Mistrzowi Roshiemu udało się odebrać mu wodę i zajęło mu to trzy lata. Karin odpiera Zanzōken (technikę powidoku) w wykonaniu Goku i wyjaśnia mu, dlaczego tak szybko traci oddech: na szczycie powietrze jest rzadsze.

Następnie Karin wyrzuca za balustradę sakiewkę Goku, w której chłopiec trzyma swoją Smoczą Kulę. Goku schodzi po nią i wraca na górę: za pierwszym razem wspinaczka zajęła mu cały dzień, a teraz droga w obie strony zajmuje mu tylko trzy godziny (rozdział 89). W nocy, gdy Karin zdaje się spać, Goku podchodzi do wody, ale rezygnuje z kradzieży: Karin dochodzi do wniosku, że chłopiec jest uczciwy, w przeciwieństwie do Mistrza Roshiego.

Następnego dnia Goku łaskocze Karina w trakcie skoku: kot upuszcza kostur i dzban za balustradę, a Goku rzuca się, by złapać dzban, przytrzymując się balustrady ogonem. Wypija wodę i nic nie czuje: Karin wyjawia, że święta woda to tylko zwykła woda, a Goku stał się silniejszy, wspinając się na wieżę i goniąc go. Mistrzowi Roshiemu zdobycie wody zajęło trzy lata; Goku dokonuje tego w trzy dni, wliczając wspinaczkę, a Karin, patrząc, jak chłopiec odchodzi, myśli, że ten przewyższył już Mistrza Roshiego.

W anime Karin pojawia się w 61. odcinku Dragon Ball, „Mistrz mistrzów”, wyemitowanym w Japonii 6 maja 1987 roku; Goku znajduje w wieży beczki, w których widzi przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, podczas gdy w mandze nie ma żadnych wizji. Anime dodaje też wspinaczkę Tao Pai Paia (odcinki 63 i 64): Karin podaje mu wodę, do której wrzucił kozę z nosa i napluł, a potem pożycza mu czarny obłok do zejścia na dół, żeby zabójca nie nabrał sił, schodząc pieszo – i w połowie drogi mu go zabiera.

W filmie Dragon Ball: Makafushigi Daibōken (1988), którego akcja toczy się w świecie równoległym do serialu, Goku, pokonany przez Tao Pai Paia, ląduje u Karina. Kot daje mu senzu i pokazuje Smoczą Kulę na dnie beczki z wodą, niewidoczną, dopóki woda się porusza: Goku przegrał, bo walczył w gniewie i nie widział jasno.

Mały Goku w czerwonym stroju i z czarnym pasem śmieje się, unosząc nad głową niebiesko-złoty dzban, na tle balustrady i niebieskiej kolumny.
Goku w końcu unosi dzban ze świętą wodą odebrany Karinowi: zajęło mu to trzy dni, podczas gdy Mistrz Roshi potrzebował trzech lat (anime Dragon Ball, odcinek 62).
Naszywka z Karinem, białym kotem z zamkniętymi oczami, który trzyma brązowy kostur i przyciska do siebie niebiesko-żółty dzban, na białym tle.

Dla fanów Karina

Naszywka Dragon Ball - Karin

Karin, jego kostur i dzban ze świętą wodą, którego zdobycie zajmuje Goku trzy dni: naszywka, dzięki której koci pustelnik zawsze będzie z tobą.

Ok. 67 zł

Zobacz produkt →

Wielki Szatan Piccolo, Przeboska Woda i droga do Boskiego Pałacu

Pokonanego przez Wielkiego Szatana Piccolo Goku wnosi na szczyt wieży Yajirobe, który zgadza się na to w zamian za obietnicę senzu (rozdział 148). Na górze Karin dziwi się, że Yajirobe zdołał go wnieść, a Yajirobe – że Karin jest kotem; wygłodniały Yajirobe pochłania garść senzu i kończy z ogromnie wzdętym brzuchem (rozdział 150).

Karin wie już, co się wydarzyło z Wielkim Szatanem Piccolo. Gdy Goku prosi go o kolejny trening, odpowiada, że Goku jest już od niego silniejszy (rozdział 150). Proponuje mu więc Przeboską Wodę (jap. Chōshinsui, dosł. „przeboska woda”): ten napój uwalnia ukrytą moc, ale jest też silną trucizną, którą przeżywają tylko ci, którzy mają niezwykłą wytrzymałość i wolę życia (rozdział 151).

Karin przyznaje, że sam nie zniósł tej wody: wypluł ją. Dodaje, że przed Goku próby podjęło się czternastu potężnych wojowników i żaden nie przeżył. Yajirobe próbuje i od razu wypluwa; Goku wypija czarkę jednym haustem, przez sześć godzin wije się z bólu, a o świcie pokonuje truciznę. W anime (odcinki 115 i 116) Przeboska Woda jest ukryta w lodowym labiryncie strzeżonym przez potwora; w mandze Karin ma ją od razu pod ręką.

Ponieważ obłok Kinto Goku został zniszczony przez Tamburyna, Karin przywołuje olbrzymi obłok i zachęca Goku, by wziął sobie jego kawałek: jego pierwszy obłok Kinto pochodził właśnie z tej wielkiej chmury. Yajirobe też chce jeden, ale Karin wątpi, czy zdoła go dosiąść (rozdział 152).

Po zwycięstwie nad Wielkim Szatanem Piccolo, ponieważ Shenron nie żyje, Karin radzi Goku, by poprosił twórcę Smoczych Kul, Wszechmogącego, o wskrzeszenie smoka. Wyjawia, że magiczny kij Goku (Nyoi-bō) łączył niegdyś jego wieżę z Boskim Pałacem, dopóki Karin nie pożyczył go Mistrzowi Roshiemu; Goku wnioskuje z tego, że kij trafił potem do jego dziadka, a następnie do niego (rozdział 162). Karin wręcza mu mały dzwoneczek jako dowód jego wartości; w pałacu Pan Popo pyta Goku, czy ma zgodę Karina, a Goku pokazuje dzwoneczek (rozdziały 162 i 163).

Yajirobe zamieszkuje potem u Karina, który prawie nigdy nie opuszcza szczytu swojej wieży. Przed 23. Światowym Turniejem Sztuk Walki Yamcha, Kuririn, Tenshinhan i Chiaotzu przychodzą tam trenować za radą Mistrza Roshiego; Kuririn i Yamcha mają, podobnie jak Goku, senzu (rozdział 169).

Na tarasie pod błękitnym niebem: biały kot z kosturem, mały Goku z zaciśniętymi pięściami i Yajirobe w pomarańczowym kimonie w paski, z rękami opuszczonymi wzdłuż ciała.
Karin i Yajirobe stoją przy Goku, który przeżył truciznę Przeboskiej Wody i odkrywa uwolnioną w sobie ukrytą moc (anime Dragon Ball, odcinek 117).

🔔 Karin wręcza Goku mały dzwoneczek, który chłopiec ma pokazać w Boskim Pałacu; jeśli chcesz przypiąć do kluczy własny mały skarb, wybierz coś spośród naszych breloków Dragon Ball.


Senzu: od przybycia Saiyan po Majina Buu

Senzu – dosłownie „fasolki pustelnika” – uprawia Karin na Wieży Karin. Senzu leczy rany, ale nie choroby: w mandze (rozdział 342), podczas walki z Androidem 19, senzu, które Kuririn rzuca Goku choremu na wirusową chorobę serca, nie działa.

Gdy Goku wraca z zaświatów, by stawić czoła Saiyanom, Karin widzi, że jest wyczerpany, i rzuca mu dwa ostatnie senzu z wieży (rozdział 220): Goku od razu zjada jedno, a drugie zostanie później, na polu bitwy, podzielone między Gohana i Kuririna. Po walce z Vegetą Karin opuszcza wieżę: leci samolotem na pole bitwy z Bulmą, Mistrzem Roshim i Chi-Chi, która wybucha gniewem, bo Karin mówi tylko, że Gohan „prawdopodobnie” żyje (rozdział 241).

Gdy Król Światów opowiada o przeszłości Namek, Karin dochodzi do wniosku, że Wszechmogący musiał uciec na Ziemię przed katastrofą, która dziesiątkowała Nameczan, i stracić pamięć; był wtedy, według niego, tylko dzieckiem o smutnej przeszłości. W szpitalu, gdzie Goku spodziewa się czterech miesięcy rekonwalescencji, Karin go uspokaja: nowe zbiory senzu będą gotowe za miesiąc (rozdział 243).

Tylko w anime, w sadze Garlica Juniora, Karin i Yajirobe goszczą Maron, dziewczynę Kuririna, która każe im dla siebie gotować i ogrywa ich w pokera; wygrywa nawet od Karina dzwoneczek.

Przed Cell Game Goku i Gohan odwiedzają Wieżę Karin. Goku uwalnia swoją moc – według niego mniej więcej połowę – i o mało nie zdmuchuje Karina i Yajirobe: Karin krzyczy, żeby przestał, zanim zniszczy wieżę. Poproszony o porównanie Goku z Cellem, Karin uważa, że różnicę trudno zmierzyć, ale ocenia, że Cell jest trochę silniejszy, po czym dziwi się, że Goku zachowuje taki spokój (rozdział 391).

Na 25. Światowym Turnieju Sztuk Walki, po tym jak Spopovitch zmasakrował Videl, Goku teleportuje się do Karina, który daje mu worek senzu i zwierza mu się ze złego przeczucia (rozdział 442). W sadze Majina Buu Karin ginie najpóźniej wtedy, gdy Buu w swojej pierwotnej postaci wysadza Ziemię, a potem wraca do życia razem z całą planetą za sprawą Porungi. Tylko anime (odcinek 285 Dragon Ball Z) pokazuje, jak Karin oddaje swoją energię ostatecznej Kuli Wigoru.

W filmie Zemsta Coolera Gohan przychodzi po senzu dla rannego Goku, ale Karin odmawia; w wersji oryginalnej powodem jest to, że Gohan wspiął się tylko do połowy wieży. Chłopiec odchodzi jednak z woreczkiem i jednym senzu ekstra, głównie dzięki interwencji Yajirobe, który wdaje się wtedy w ostrą kłótnię z Karinem.

Widziany z góry Karin, biały kot z zamkniętymi oczami, wychyla się z otwartym pyszczkiem przez balustradę tarasu wyłożonego fioletowymi kamiennymi płytami.
W Dragon Ball Z Kai Karin, wychylony przez balustradę wieży, widzi przelatującego Goku, który wrócił z zaświatów, by stawić czoła Saiyanom; w mandze (rozdział 220) rzuca mu dwa ostatnie senzu z wieży.

Od Dragon Ball GT po Daimę i głosy Karina

W Dragon Ball GT Karin pojawia się w krótkim cameo w wątku z Babym: Kibitoshin zabiera go w bezpieczne miejsce razem z Yajirobe, gdy Ziemia zostaje zniszczona (odcinek 40, wyemitowany w Japonii 5 marca 1997 roku). W 48. odcinku anime Dragon Ball Super (wyemitowanym 19 czerwca 2016 roku) Goku przychodzi po senzu dla Trunksa z przyszłości i zastaje Karina i Yajirobe grających w limbo; w mandze (rozdział 15) grają w Twistera.

W filmie Dragon Ball Super: Super Hero, który wszedł do japońskich kin 11 czerwca 2022 roku, Karin daje Piccolo jedyne dwa senzu, jakie ma; scena ta trafiła też do mangi Dragon Ball Super (rozdział 92). W 2. odcinku Dragon Ball Daima (wyemitowanym w Japonii 18 października 2024 roku) Goku, który znów stał się mały, przychodzi zapytać Karina, gdzie podział się jego magiczny kij; Karin sądzi, że ma go Mistrz Roshi, i Goku odnajduje kij w Kame House, gdzie służy za sznur do suszenia prania.

W wersji japońskiej Karinowi głosu użycza Ichirō Nagai, a od Dragon Ball Super – łącznie z filmem Super Hero i Dragon Ball Daima – Ken Uo; pod koniec Dragon Ball Z Ichirō Nagaia tymczasowo zastępował Naoki Tatsuta. Angielskie dubbingi studiów Ocean i Funimation nazywają go Korin.

W Polsce Dragon Ball zadebiutował 1 października 1999 roku na antenie RTL 7, z francuskim dubbingiem i polskim lektorem, który czytał kwestie wszystkich postaci (w napisach Zbigniew Dobrzański, a potem, w Dragon Ball Z, Zbigniew Raciborski). W tej wersji Karin nazywał się „Karen” albo po prostu „Kocur”.

Karin z kosturem w łapie uśmiecha się, trzymając mały biały woreczek z czerwonymi znakami; za nim Yajirobe je szaszłyk z kuleczek.
W filmie Dragon Ball Super: Super Hero Karin z woreczkiem senzu w łapie daje Piccolo dwie jedyne fasolki, jakie ma; Yajirobe stoi za nim.

Karin w skrócie

Dane Karin
Japońskie imię カリン Karin, „Karin-sama” w tytule rozdziału, w którym pojawia się po raz pierwszy
Wiek Osiemset lat, gdy poznaje Goku (rozdział 88)
Miejsce Szczyt Wieży Karin, pod Boskim Pałacem
Przedmioty Święta woda, Przeboska Woda, senzu, kostur, dzwoneczek
Pierwszy występ 88. rozdział mangi; 61. odcinek Dragon Ball, 6 maja 1987
Głosy Ichirō Nagai, potem Ken Uo (japoński)

Najczęściej zadawane pytania

  • Kim jest Karin?
    To liczący co najmniej osiemset lat koci pustelnik, który mieszka na szczycie Wieży Karin, pod Boskim Pałacem. Trenuje Son Goku i uprawia senzu.
  • Czym różni się święta woda od Przeboskiej Wody?
    Święta woda to tylko zwykła woda: to wysiłek włożony w jej zdobycie sprawia, że Goku staje się silniejszy. Przeboska Woda to prawdziwa trucizna, która uwalnia ukrytą moc tego, kto ją przeżyje.
  • Ile czasu zajmuje Goku zdobycie świętej wody?
    Trzy dni, wliczając wspinaczkę. Mistrz Roshi, przed nim, potrzebował trzech lat.
  • Kto uprawia senzu?
    Karin, na Wieży Karin. Jedno senzu syci na dziesięć dni i leczy rany, ale nie choroby.
  • Dlaczego Karin prawie zawsze ma zamknięte oczy?
    Akira Toriyama, rysując go, wzorował się na pyszczku swojego kota, Koge, pogrążonego we śnie.
  • Kto jest głosem Karina?
    W wersji japońskiej – Ichirō Nagai, a od Dragon Ball Super – Ken Uo. W Polsce Dragon Ball i Dragon Ball Z emitowano na RTL 7 z lektorem, który czytał wszystkie dialogi; w tej wersji Karin nazywał się „Karen” albo „Kocur”.

👛 Karin wyrzuca za balustradę sakiewkę, w której Goku trzyma swoją Smoczą Kulę; żeby twoje pieniądze były bezpieczne, wybierz coś spośród naszych portfeli i portmonetek Dragon Ball.

↑ Powrót na górę
Powrót do blogu