Zbliżenie na Bardocka z czerwoną opaską zawiązaną na czole, zielonym scouterem na lewym oku i blizną na policzku, na tle różowego nieba.

Bardock: saiyański ojciec Son Goku

PostaćSaiyanieRodzina Goku

Bardock, saiyański wojownik niższej klasy, jest ojcem Son Goku i Raditza. Narodził się w 1990 roku w telefilmie studia Toei, w którym po otrzymaniu daru widzenia przyszłości samotnie staje do walki z Freezerem; w mandze pojawia się tylko na chwilę, zanim w 2014 roku Akira Toriyama sięga po niego ponownie i czyni z niego ojca, który wysyła Kakarota na Ziemię, by go ocalić. Oto przegląd jego kolejnych wersji, których nie należy ze sobą mylić, a także jego powstania, głosów i historii „co by było, gdyby…”, w której zostaje Super Saiyaninem.

Ma twarz Goku, tylko z blizną: Bardock to ojciec bohatera. Oto jego kolejne wersje – od telefilmu z 1990 roku po mangę Dragon Ball Super.


Bardock – The Father of Goku: telefilm z 1990 roku

Bardock debiutuje w telefilmie wyemitowanym przez Fuji Television 17 października 1990 roku, między odcinkami 63 i 64 Dragon Ball Z. U nas telefilm funkcjonuje pod angielskim tytułem Bardock – The Father of Goku; we Francji nosił kilka tytułów: Baddack contre Freezer, ale też Le Père de Sangoku, później pisany jako Songoku.

Przemienieni przez pełnię księżyca w Wielkie Małpy, Bardock i jego drużyna w ciągu kilku dni wybijają mieszkańców planety Kanassa – to podbój tak szybki, że zaczyna niepokoić Freezera. Gdy świętują zwycięstwo, jeden z ocalałych zaskakuje Bardocka ciosem i przekazuje mu dar widzenia przyszłości. Bardock widzi wtedy we śnie przyszłe życie swojego syna Kakarota, noworodka o sile bojowej 2, którego przygotowują do wysłania na Ziemię, by zniszczył tam wszelkie życie.

Jego towarzysze z drużyny, Toma, Selypa, Pumbukin i Totepo, odkrywają na planecie Meat zdradę Freezera i giną z rąk Dodorii i jego ludzi; Bardock przybywa za późno i w jego ramionach umiera Toma, jego najlepszy przyjaciel. Ociera krew towarzyszy przepaską z ramienia Tomy, a potem zawiązuje ten poczerwieniały materiał na czole jak opaskę, by uczcić ich pamięć.

Po powrocie na planetę Vegeta, gdzie Saiyanie śmieją mu się w twarz, samotnie rusza do walki z Freezerem i posyła w jego stronę atak energetyczny. Tyran odpowiada ogromną kulą energii, która go pochłania; umierając, Bardock ma ostatnią wizję – swojego syna naprzeciw Freezera – i ginie razem z planetą, z uśmiechem na ustach. W wersji japońskiej prosi Kakarota, by pomścił Saiyan.

Bardock z zielonym scouterem na oku podtrzymuje zakrwawione ciało Tomy w niebieskiej zbroi, pod czerwono-fioletowym niebem.
W telefilmie z 1990 roku Bardock, który przybył na planetę Meat za późno, trzyma w ramionach Tomę, swojego najlepszego przyjaciela, ofiarę Dodorii i jego ludzi.

🟥 Z ramienia Tomy na czoło Bardocka – ten sam kawałek materiału zmienia miejsce; jeśli ty też chcesz nosić materiał z sagi na głowie albo na szyi, odkryj nasze kominy Dragon Ball.


Saiyanin zrodzony w Toei, poprawiony przez Toriyamę

Bardocka nie wymyślił Akira Toriyama: to dzieło studia Toei, oparte na projekcie Son Goku. Telefilm wyreżyserował Mitsuo Hashimoto według scenariusza Takao Koyamy i Katsuyukiego Sumisawy; zbyt zajęty mangą Toriyama pozostawił kontrolę twórczą studiu.

Animator Katsuyoshi Nakatsuru jest głównym projektantem Bardocka i jego drużyny. W pierwszej wersji Bardock miał dłuższą bliznę, bardziej nastroszone włosy, podobne do fryzury Vegety, i zbroję w jaśniejszym odcieniu zieleni; wybrany projekt, poprawiony przez Toriyamę, daje mu fryzurę podobną do fryzury Goku, krótszą bliznę oraz chłodną i surową minę. Według Nakatsuru zbroja, na prośbę reżysera, nawiązuje do stroju postaci granej przez Toshirō Mifune w filmie Siedmiu samurajów.

Podobnie jak inni Saiyanie, których imiona pochodzą od nazw warzyw, Bardock zawdzięcza swoje imię angielskiemu słowu burdock, czyli łopian. W wersji japońskiej głosu użycza mu Masako Nozawa, tak samo jak Goku; w polskim dubbingu Dragon Ball Z Kai (Polsat Games, 2023) Bardock mówi głosem Krzysztofa Banaszyka, który był polskim głosem Son Goku w filmach Dragon Ball Z: Fuzja i Dragon Ball Z: Atak smoka, wprowadzonych do polskich kin w 2002 roku. Serial Dragon Ball Z pokazywano wcześniej w Polsce na RTL 7 z lektorem (Zbigniew Raciborski), a telefilm z 1990 roku oraz filmy Zemsta Coolera i Dragon Ball Super: Broly nie doczekały się polskiej wersji.

Bardock widziany z przodu, z surową miną, z zielonym scouterem na oku i blizną na policzku, w czarno-niebiesko-zielonej zbroi, na tle skalnej ściany.
Projekt wybrany do telefilmu z 1990 roku: twarz Son Goku, blizna na policzku, chłodna i surowa mina oraz bojowa zbroja.

🗿 Z blizną i w bojowej zbroi Bardock jest rozpoznawalny na pierwszy rzut oka; jeśli chcesz postawić tę sylwetkę na półce, przejrzyj nasze figurki Dragon Ball, wśród których jest figurka Bardocka.


Dragon Ball Minus i film Broly: ocalić Kakarota

Toriyama, poruszony historią postaci, którą w swojej mandze pokazał tylko przelotnie, daje Bardockowi prawdziwą rolę w oficjalnym kanonie: w Dragon Ball Minus, specjalnym rozdziale opublikowanym w Japonii 4 kwietnia 2014 roku w tomie zbiorczym Jaco the Galactic Patrolman. W wywiadzie z tego samego roku wyjaśnia, że Bardock i jego żona Gine należą do nielicznych Saiyan połączonych więzią uczuciową.

W tym rozdziale Freezer nakazuje wszystkim Saiyanom powrót na planetę Vegeta; nieufny Bardock dowiaduje się, że ludzie tyrana wypytują o legendę o Super Saiyaninie. Kakarot od trzech lat leży w inkubatorze. Gdy Gine dziwi się, że Saiyanin martwi się o swoje dzieci, Bardock odpowiada, że jej łagodność to choroba, którą zaraził się i on.

Bardock kradnie kapsułę kosmiczną i wysyła Kakarota w kosmos; miesiąc później Freezer przybywa, by zniszczyć planetę. Rozdział nie pokazuje starcia Bardocka z tyranem: tę konfrontację dodaje film Dragon Ball Super: Broly z 2018 roku.

W filmie Bardock wyjaśnia, że Kakarot, mający niewielki potencjał, i tak zostałby wysłany gdzie indziej; gdy Gine pyta go, dlaczego to robi, odpowiada, że po tylu latach podbijania planet zapragnął coś ocalić. Przy starcie kapsuły Gine woła do syna, żeby o nich nie zapomniał. Później Bardock samotnie posyła atak energetyczny przeciwko atakowi Freezera, który okazuje się silniejszy: zbroja Bardocka płonie, a on sam ginie razem z planetą.

Nocą, pod rozgwieżdżonym niebem, Bardock niesie na ramieniu białą kapsułę kosmiczną z czerwonym iluminatorem, a obok niego idzie Gine.
W filmie Dragon Ball Super: Broly Bardock w towarzystwie Gine niesie nocą kapsułę kosmiczną, która ma zabrać Kakarota daleko od planety Vegeta.
Czarna koszulka z nadrukiem Bardocka w zbroi, do którego tuli się czarnowłose dziecko, na tle czerwonej planety, z jego imieniem po japońsku.

Dla fanów Bardocka

Koszulka Dragon Ball - Bardock

Noś na sobie ojca, który chciał ocalić Kakarota: Bardock widnieje na tej czarnej koszulce, z imieniem zapisanym po japońsku.

Ok. 214 zł

Zobacz produkt →

W serii: od retrospekcji do Dragon Ball Super

Bardock, postać stworzona przez Toei, trafia do mangi dopiero po emisji telefilmu: w rozdziale 307 Freezer dostrzega w Goku, który przybył z nim walczyć, podobieństwo do Saiyanina, który mu się przeciwstawił, a narrator wyjaśnia, że był to ojciec Goku. W serialu animowanym Bardock pojawia się w retrospekcji w 78. odcinku Dragon Ball Z, wyemitowanym w Japonii 13 lutego 1991 roku.

Film Zemsta Coolera otwiera scena z telefilmu, w której Freezer niszczy planetę Vegeta, a w filmie Broly – Legendarny Super Saiyan, w którym Bardock się nie pojawia, Paragus rozpoznaje w Goku syna Bardocka.

W mandze Dragon Ball Super (rozdział 77) retrospekcja pokazuje, jak Bardock podczas inwazji na pewną planetę oszczędza młodego Granolaha i jego matkę, myśląc o własnym synu. Vegeta ujawnia wtedy, że Bardock był ojcem Goku, który w ten sposób poznaje imię swojego ojca. Później Goku dostaje na pamiątkę scouter Bardocka.

Bardock z czerwoną opaską i twarzą pokrytą smugami krwi, w podartych spodniach, rzuca się z rozpostartymi ramionami w sam środek chmary żołnierzy w zbrojach, na czerwonym tle.
Saiyanin, który przeciwstawił się Freezerowi: Bardock z czerwoną opaską naprzeciw żołnierzy tyrana, w retrospekcji z serialu animowanego Dragon Ball Z.

Episode of Bardock – historia „co by było, gdyby…”

Dragon Ball: Episode of Bardock to manga Naho Ōishi licząca trzy rozdziały, publikowana w magazynie V Jump od czerwca do sierpnia 2011 roku; według autorki to historia „co by było, gdyby…”. Ocalały z ataku Freezera Bardock budzi się w odległej przeszłości na planecie Plant, bo tak dawniej nazywała się planeta Vegeta. Oszalały z wściekłości, gdy Chilled, przodek Freezera, uderza Berry'ego – dziecko, które przyszło Saiyaninowi na ratunek – przemienia się w Super Saiyanina i bez trudu pokonuje Chilleda.

Adaptację anime zaprezentowano na festiwalu Jump Festa w grudniu 2011 roku; we Francji Dragon Ball: Episode of Bardock trafił prosto na DVD i Blu-ray 20 czerwca 2018 roku, w wersji francuskiej, w której bohater zachował imię Baddack. Bardock pojawia się też w blisko 30 grach wideo: w marcu 2018 roku dołącza do Dragon Ball FighterZ razem z Brolym jako pierwsze postacie do pobrania w tej grze.

Bardock jako Super Saiyanin, ze złotymi włosami i czerwoną opaską, zatrzymuje dłonią pięść Chilleda w aureoli żółtej energii.
W animowanej adaptacji Episode of Bardock przemieniony w Super Saiyanina Bardock zatrzymuje otwartą dłonią pięść Chilleda, przodka Freezera.

Bardock w skrócie

Dane Bardock
Japońskie imię バーダック Bādakku, od angielskiego burdock, czyli łopian
Rodzina Gine (żona), Raditz i Son Goku (synowie)
Pierwszy występ Telefilm Bardock – The Father of Goku, wyemitowany w Japonii 17 października 1990 roku
Powstanie Toei Animation (projekt Katsuyoshiego Nakatsuru, poprawiony przez Akirę Toriyamę); rozwinięty przez Toriyamę w 2014 roku w Dragon Ball Minus
Imię w polskiej wersji Bardock w polskim dubbingu Dragon Ball Z Kai (Polsat Games, 2023)
Głosy Masako Nozawa (japoński); Krzysztof Banaszyk (polski)

Najczęściej zadawane pytania

  • Kim jest Bardock?
    To saiyański wojownik niższej klasy, ojciec Raditza i Son Goku, a także mąż Gine.
  • Czy Bardocka stworzył Akira Toriyama?
    Nie. To postać stworzona przez Toei Animation na potrzeby telefilmu z 1990 roku. Toriyama najpierw umieścił go na krótko w swojej mandze, w rozdziale 307, a potem w 2014 roku dał mu prawdziwą rolę w Dragon Ball Minus.
  • Dlaczego Bardock wysyła Goku na Ziemię?
    To zależy od wersji. W telefilmie z 1990 roku to nie on go wysyła: noworodek odlatuje jak zwykłe saiyańskie niemowlę, którego zadaniem jest zniszczyć życie na Ziemi. W Dragon Ball Minus i w filmie Broly Bardock kradnie kapsułę, żeby ocalić syna przed Freezerem.
  • Kto jest matką Son Goku?
    Gine, żona Bardocka, wprowadzona przez Akirę Toriyamę w 2014 roku.
  • Czy Bardock staje się Super Saiyaninem?
    Tak, w Episode of Bardock, historii „co by było, gdyby…” autorstwa Naho Ōishi, w której pokonuje Chilleda, przodka Freezera. Gry wideo, takie jak Dragon Ball Heroes czy Xenoverse 2, oraz promocyjne anime Super Dragon Ball Heroes także pozwalają mu przemienić się w Super Saiyanina, a nawet pójść jeszcze dalej.
  • Kto podkłada głos Bardockowi?
    W wersji japońskiej Masako Nozawa. W polskim dubbingu Dragon Ball Z Kai – Krzysztof Banaszyk; telefilm z 1990 roku i film Dragon Ball Super: Broly nie doczekały się polskiej wersji.

🧳 W Dragon Ball Minus Bardock wysyła Kakarota na Ziemię w kapsule kosmicznej – opancerzonej skorupie, która chroni go przez całą podróż; jeśli ty też chcesz uchronić walizkę przed zarysowaniami w luku bagażowym, ubierz ją w jeden z naszych pokrowców na walizki Dragon Ball.

↑ Powrót na górę
Powrót do blogu